بنیاد الهیاتی

در کتاب شناخت خدا، جی. آی. پکر تز اصلی‌ای را مطرح می‌کند که بازتابی از قلبِ اصلاحات دینی (رفرماسیون) است: هدف از زندگی ایمانداران، صرفاً دانستنِ درباره‌ی خدا نیست، بلکه شناخت شخصی خدا از طریق وحیِ کلام اوست. پکر بر حاکمیت مطلق خدا در تمام امور تأکید می‌ورزد و امنیتِ ایمانداران را در تغییرناپذیریِ اراده‌ی الهی و واقعیت عینیِ کفاره‌ی مسیح ریشه‌دار می‌سازد.

مضامین محوری اصلاحی

پکر با مهارتی خاص، آموزه‌های فیض (TULIP) را در سراسر کتاب می‌تند. او فساد کلی انسان را به عنوان بستری ضروری برای درک عمق محبت خدا ترسیم می‌کند و کفاره‌ی خاص مسیح را لنگرِ اطمینانِ ایمانداران می‌داند. با تأکید بر اینکه خدا فاعلِ اصلی در نجات است، او آموزه‌های «خدا را جلال» (Soli Deo Gloria) و «تنها به فیض» (Sola Gratia) را پاس می‌دارد و اطمینان حاصل می‌کند که خواننده، سفر روحانیِ خود را به عنوان کاری که توسط خدای سه‌گانه آغاز و تکمیل شده، بنگرد.

صفات الهی و ایمانداران

این کتاب کاوشی جامع در صفاتِ قابل انتقال و غیرقابل انتقالِ خدا ارائه می‌دهد. پکر استدلال می‌کند که درکی مستحکم از قدوسیت، عدالت و غضبِ الهی برای دریافتِ حقیقیِ انجیل ضروری است. برای یک ایماندار، این حقایق بنیادی برای پرستش حقیقی ایجاد می‌کند، نه اینکه تنها به گمانه‌زنی‌های آکادمیک محدود شود؛ این امر تقوایی را می‌پروراند که هم عقلانی و هم عمیقاً تأثیرگذار است.

مخاطبان هدف

این اثر برای هر ایمانداری که به دنبال تعمیقِ مشارکتِ خود با خداوند است، ضروری می‌باشد. این کتاب به‌ویژه برای کسانی که با مسئله‌ی اطمینانِ نجات دست‌وپنجه نرم می‌کنند یا کسانی که مشتاقند از الهیاتِ سطحیِ انسان‌محور به سوی یک جهان‌بینیِ محکم و کتاب‌مقدسی حرکت کنند، بسیار مفید است. ایمانداران بالغ و نوکیشان، هر دو در این صفحات سرچشمه‌ای از آموزه‌هایی را خواهند یافت که روح را تغذیه کرده و جان را در برابر عظمتِ قادر مطلق فروتن می‌سازد.